Olga Meulendijk

5 juli 2021
Olga Meulendijk
Categorie: Classicfactory, Factorium

Het is inmiddels alweer meer dan 10 jaar geleden dat Olga Meulendijk bij de RAAC zat en zo voelt het ook voor haar; lang geleden! Ze volgende de discipline zang en weet nog dat ze heel onervaren en ook wel onzeker was: “Het voelt als een periode waarin ik eigenlijk nog geen idee had en zoekende was naar ‘wie ben ik? wat vind ik leuk? waar ben ik goed in?'”

Als ze zo terugdenkt aan haar RAAC periode, werd ze destijds vooral geconfronteerd met de dingen die ze nog niet goed kon. Timing was bijvoorbeeld zo’n ding. Ook denkt ze direct terug aan de opnames die gemaakt zijn tijdens de performances aan het einde van het jaar. Die kijkt ze nog weleens terug met een vriendin (destijds medestudent, discipline basgitaar): “Zij had zich dan suf gestudeerd op zo'n nummer en dan verpeste ik het totáál door verkeerd in te zetten. Nu liggen we krom van het lachen, maar destijds maakte me dat heel onzeker.” De confrontaties waren voor haar juist ook de momenten waar haar vuur harder van ging branden. Zoals bijvoorbeeld de proefauditie aan het einde van het RAAC jaar. Daarmee kon ze een licentie krijgen om automatisch door te mogen naar de tweede auditieronde van de Rockacademie, maar ze kreeg die licentie niet. Dat zorgde ervoor dat ze extra hard ging werken om wél aangenomen te worden. Iets dat uiteindelijk ook lukte!

De RAAC was voor Olga een plek waar ze kon en mocht onderzoeken, fouten kon maken, daarvan leerde, geïnspireerd raakte en vriendschappen voor het leven sloot. Het was een belangrijke basis voor het nu.

Na de RAAC is ze zang gaan studeren aan de Rockacademie, wat voor haar toch ook weer als een hele andere beleving voelde: “Ik heb zo'n mega transformatie doorstaan in die jaren. Ik weet nog dat ik altijd UGGS droeg (totaal niet rock 'n roll natuurlijk), maar eigenlijk ál te graag m'n kledingstijl wilde aanpassen, maar ik gewoon geen idee had waar ik moest beginnen. Ik vloog daardoor alle kanten op. En ik luisterde eigenlijk altijd alleen maar Hitzones, dus er ging een wereld voor me open toen ik ontdekte dat er VEEL meer was dan dat. Zo kan ik nog wel even doorgaan…Eigenlijk heb ik het gevoel dat ik pas na mijn afstuderen aan de Rockacademie rust vond in wie ik was. En dat dat ook goed genoeg was.”

Waar ze echt voor staat: doe wat je leuk vindt en waar je blij van wordt. Zelf wil ze altijd achter de muziek staan die ze maakt/de wereld inbrengt. Dat is ook iets dat ze het liefst nog een hele tijd wil blijven doen: “Het is misschien een langere reis dan door te denken: 'Wat zou goed werken? Waar is behoefte aan?' Maar ik heb geen haast en ik geloof erin dat als je dicht bij jezelf blijft en naar jezelf luistert je je publiek (en vice versa) wel vindt.”

Ze hoopt snel weer vrij te kunnen reizen en muziek te maken op straat. Dat is iets dat ze ontzettend mist nu. In de toekomst hoopt ze nog steeds net zoveel plezier te hebben in muziek maken als nu, dat het publiek voor haar band ‘To Twelve’ is gegroeid en ze ook volledig kunnen leven van de muziek. Een vetpot hoeft dat niet te zijn voor Olga: “We hebben ervaren dat we maar weinig nodig hebben om gelukkig te kunnen zijn, maar het mag (qua inkomsten) iets stabieler.”

Terug

Gerelateerde artikelen

Houd me op de hoogte!

Schrijf je in voor de Factorium nieuwsbrief