Teun Donders

15 mei 2019
Teun Donders
Categorie: Actingfactory, Factorium

Ik moet niet, ik mág!

Een grote plaksnor, een enorme pruik, op een historische locatie filmen… Teun Donders (22 jaar) leeft in zijn eigen kinderdroom. Hij acteert in tv-programma’s als Het Klokhuis en Welkom in de jaren van de NTR. En hij speelt bij Het Nationaal Theater. ‘Ik groeide op met de sketches van de vieze kok en prinsesje Petronella, het is fantastisch om nu zelf in die verkleedkist te mogen duiken!’

Ik weet nog dat mijn ouders me op mijn vierde meenamen naar mijn eerste musical, Peter Pan met Vera Mann. Gefascineerd zat ik te kijken, ik geloof dat ik nog nooit zo lang had stilgezeten en mijn mond gehouden. En ik kan me mijn verbazing nog herinneren. Ik had zoveel karakters op het toneel gezien, maar bij het applaus zag ik minder mensen. Dat had ik ook als ik naar Het Klokhuis zat te kijken, ik zag dezelfde mensen verschillende rollen spelen. Dat vond ik zo cool.

Durf gek te doen
Thuis deed ik niets anders dan meezingen met cd’s van musicals. Mijn moeder zag de musicallessen bij Factorium en dat leek haar wel wat. Mij ook! Ik keek uit naar elke woensdagmiddag. Drie uur lang les, heerlijk. Dat heb ik zes jaar lang met zoveel plezier gedaan. Ik leerde er durven. Durven groot doen, durven gek doen. En dat in een superveilige omgeving. Daarna maakte ik de switch van musical naar toneel. De toneeldocent, Aaf Dohmen, haalde de acteur in mij naar boven. Waar bij musical alles groots was, pelde zij me laagje voor laagje af. Ik ben haar tot op de dag van vandaag zo dankbaar! Ik woon inmiddels in Amsterdam, daar doe ik de Toneelschool, maar als ik in Tilburg ben, drinken we nog graag een pilsje samen. 

Magie
Ik ben letterlijk opgegroeid met Factorium, met de mensen van Factorium, zij hebben me mede gevormd van mijn elfde tot zeventiende. Zij hebben dezelfde passie als ik, daar was ik met gelijken! Dat gevoel was heerlijk. De docenten zagen iedereen gewoon als volwaardig acteur. Ik wist dat ik acteur wilde worden, omdat de wisselwerking met het publiek magisch is. Dan valt alles in elkaar of zo. Je neemt anderen twee uur lang mee in een wereld die je gebouwd en gecreëerd hebt. Je vertelt een verhaal waar mensen in meegezogen worden. Als acteur speel je personages en vertel je verhalen die iets oproepen bij de toeschouwer. Het is lastig onder woorden brengen, dat je als toneelspeler dat doorgeefluik mag zijn. Zonder toeschouwer geen toneel natuurlijk!’

Ik mág
Amsterdam is een heerlijke stad om te wonen, de Toneelschool is geweldig. En natuurlijk roepen mensen ‘oh, dat wordt lastig om je geld mee te verdienen.’ Maar weet je wat, ik ben 22, ik ga me nu nog niet druk lopen maken over wat er wel of niet zou kunnen in de toekomst. Nu doe ik wat ik het liefste doe en dat voelt nooit als moeten. Ik mág. Ik heb geen idee wat de toekomst brengt, maar dat wil niet zeggen dat ik geen dromen heb natuurlijk. Ik zou het liefst bij veel verschillende makers gaan spelen. En als ik ooit nog met Pieter Kramer mag werken, van het RO Theater en tv-programma’s als Theo & Thea, dan zou dat helemaal fantastisch zijn. Daar wil ik schitteren!’
 

Terug

Gerelateerde artikelen

Houd me op de hoogte!

Schrijf je in voor de Factorium nieuwsbrief