Terence van Lange

29 oktober 2021
Terence van Lange
Categorie: Dancefactory, Factorium, Urbanhouse

Als Terence Melville Scott van Lange ben ik in 1990 door mijn ouders op de wereld gezet. Hoewel mijn ouders Zuid-Amerikanen zijn, hebben ze mij in Eindhoven gekregen. De stad waar het avontuur is begonnen, en het zich tot de dag van vandaag voortzet. Tevens ook de stad die mij inspireert in veel van mijn werk.

Op jonge leeftijd vond ik mijn nieuwe doel. Ik had een breakdanceworkshop gekregen en besloot dat dit hét voor mij was. Twee jaar later werd ik ingewijd in één van de twee grote dansgroepen uit de Eindhovense Urban scene genaamd Head2Toe.

Vanuit Head2Toe ben ik veel gaan lesgeven, battlen en optreden. Dit leidde ertoe dat wij ook zelf evenementen zijn gaan organiseren. Dit heeft vervolgens er weer voor gezorgd dat ik ben begonnen met Hosten/MC’en. Met een sneeuwbal effect ontwikkelde mijn carrière van 'Stoeptegel Breakdancer' tot MC van World Bboy Classic.

Gedurende mijn danscarrière was ik door blessures gedwongen andere dans stijlen te verkennen. Zo ben ik in aanraking gekomen met housedance in popping. Na verloop van tijd hebben we als groep de battles op een lager pitje gezet en zijn we theater gaan maken. Hierin leerde ik alle drie de dansstijlen te mengen naar dat wat men tegenwoordig 'experimental' noemt.

Ondertussen was ik weer toe aan een nieuwe vorm van een uitlaatklep. Storytelling was inmiddels al een grote hobby geworden, of het nou op facebook was of aan de bar van mijn stamkroeg. Nadat een schrijfster mij gemotiveerd heeft mee te doen aan de El Hizjra literatuurwedstrijd in 2017 en ik de tweede plaats won, besloot ik hier meer werk van te maken. Sinds dat moment ben ik actief als proza schrijver, columnist, en spoken word artiest.

Stark Ravin' Mad - 'The Owl' Walkthrough

The owl, an observing bird, is the storyteller of its world. While assuming a neutral role, it may reminisce, appreciate, and look forward to whatever the future holds. On thing is certain, every single day the owl will sit down and run through it’s train of thoughts.

The setting of the piece called “The Owl” is that of a storyteller sharing the unrest in his mind with the audience, in a domestic (livingroom/fireplace) environment.  It starts with a spoken story written in Dutch called “Slechts Slechtgezind”, which made it to the finals of the El Hizjra Literature price in 2017. The stage is dark when the performer lights a candle on top of a desk full of papers notes and books. He acknowledges the audience before he starts to read/recite the “Slechts Slechtgezind” prose. In this prose the writer describes the feeling of nostalgia, while being stuck in the present, but wanting to move forward to the future.

After the story has been told the perfomer starts to “glitch” between some of the sentences. After this he arrives in an emptiness where the “glitches” start to take form in botch language and movement . The domestic setting is gone, and the show is now in bright white light. This holds on for a while with the crackling sound of an LP in the background until the next phase.

The performance then continues to proceed to the part where music enters, and the emptiness in which the performer was floating is left behind. The previous styles of dance where mostly stand up, in this part mostly floorwork is done traveling a lot through the space. Throughout the part of the floorwork the lighting is more dark matching the atmosphere of the music. This holds on for a while untill all lights seize, and there is just 1 spotlight that appears. Here the performance will go back to stand up dance with energetic housedance while the spotlight slowly starts to fade away alongside the music. Towards the end, when there is no more music and no more light, the last thing heard are the housedance steps slowly losing their tempo and power until there is only silence left. Lastly the performer moves back to the still burning candle on the other side of the stage and blows it out.

So to summarize:
The story “Slechts Slechtsgezind” exists out of 3 different layers (literature wise), the choreography has 4 different layers. Out of the (approximately) 7 minute show, 3 of them are the storytelling part. This is then followed by language shifting into stand up dance, shifting into floorwork, shifting back into stand up, finishing the show.

Terug

Gerelateerde artikelen

Houd me op de hoogte!

Schrijf je in voor de Factorium nieuwsbrief