Nina van Lier is Bruggenbouwer Cultuur en Maatschappij bij Factorium. Die zet zich in voor een toegankelijker en inclusiever cultuuraanbod en stuurt hierin verschillende projecten aan.

“Ik heb een studie Biomedische Wetenschappen gedaan. Ik was naast die opleiding actief in verschillende studentengroepen. Daar zetten we ons bijvoorbeeld in voor het inclusiever maken van het medisch onderwijs, of het bespreekbaar maken van racisme op de universiteit. Omdat die maatschappelijke betrokkenheid me zo nauw aan het hart ging (en gaat!), koos ik voor een tweede studie met een meer maatschappelijke invalshoek. Ik ben zelf veel bezig met kunst, onder andere als maker, en zo ging het balletje rollen: ik liep stage bij Zingen in de Zorg en schreef mijn scriptie over Kunst op Recept. Na mijn afstuderen ben ik bij Factorium terechtgekomen, waar de afdeling Cultuur en Maatschappij aan het uitbreiden was. Nu werk ik in de praktijk om zulke programma’s ook daadwerkelijk te realiseren.

Ik ben ‘Bruggenbouwer Cultuur en Maatschappij’ en houd me bezig met projecten waarin we meedoen aan kunst toegankelijker en inclusiever proberen te maken. Daarbij heb ik veel contact met organisaties in het sociaal domein en de zorg. Als projectleider heb ik het afgelopen jaar Kunst op Recept opgezet in Tilburg. Mensen die te maken hebben met bijvoorbeeld lichte mentale klachten of eenzaamheid, kunnen deelnemen aan laagdrempelige cultuurcursussen, op verwijzing van hun zorgverlener.

MEER OVER KUNST OP RECEPT

Daarnaast ben ik nu samen met choreograaf Franziska Angel bezig met het ontwikkelen van een dansproject voor mensen met een visuele beperking. Ik hoop dat er een punt komt waarop kunst zo laagdrempelig en bereikbaar is, dat iedereen eraan kan meedoen.

Ik vind het tof dat we binnen Factorium nu echt met een team aan het werk zijn om de amateurkunst een stukje inclusiever te maken. Het is superfijn om samen met collega’s te kijken hoe we dat stap voor stap mogelijk kunnen maken. Samen brainstormen over het opzetten of uitbreiden van projecten, in gesprek gaan met andere organisaties, of te horen krijgen dat we een subsidie binnen hebben en echt van start kunnen gaan. Daar word ik super enthousiast van! Maar het allerleukste vind ik toch wel om met de doelgroep zelf in gesprek te zijn en de ervaringen van deelnemers te horen. Dat iemand door Kunst op Recept voelt dat die weer vrijer kan bewegen, of dat het een ander net het zetje heeft kunnen geven om zich ergens aan te melden voor een vast zanggroepje. Dat is natuurlijk waar ik het uiteindelijk voor doe.”